Στροβιλισμός

Οι γλώσσες μας έχουν γίνει ξερές σαν ψόφια καβούρια και φαίνονται πλέον τα μυαλά μας κουρεμένα από ειδήσεις και ποδοσφαιρικούς αγώνες και ευκολίες πληρωμής και απομένουμε εκτεθειμένοι στη μαγεία των ηλεκτρονικών συσκευών κομμάτια του εαυτού μας, βρικόλακες οι ίδιοι της ζωής μας, αφήνοντας το σύμπαν να περιστρέφεται με την ησυχία του κομματιάζοντας τις διαστάσεις της πραγματικότητας, τρυπώντας τις θεωρίες, ανοίγοντας τις θύρες του μέσα κόσμου για να περάσει θανατηφόρα ο άγριος σκύλος ο Γρέγος.

Έρχεται ένα βράδυ

Κι έρχεται ένα βράδυ χοντρό σα μοσχάρι, ανοίγει τη μαύρη τσάντα του, «Ισολογισμός» λέει κοφτά, όπα της, και τώρα τι κάνουμε; «Ξέρετε, εγώ έζησα στις παρυφές του καιρού» απαντάς, πλην όμως δεν πιάνουνε αυτά, διότι ό,τι γράφει δεν ξεγράφει, οπότε κι εσύ, δηλαδή εγώ, δηλαδή εμείς αρπαζόμαστε από την τεχνολογική εξέλιξη της Ιαπωνίας και αναφωνούμε όλο ενθουσιασμό γιαμαμότο σαμουράι, σα να λέμε νενικήκαμε και το άλτερ έγκο μας βρίσκεται στο μπαλκόνι έτοιμο να βουτήξει στο κενό σπρωγμένο από φροϋδικά συμπτώματα ενσωματωμένα σε φωτορομάντσα.