Η απορία

Το χαρτί, οι λέξεις -οι σιωπές τους. 
Η ώρα, τα δευτερόλεπτα -το ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων. 
Η πόλη, το απόγευμα -η γκρίνια των γειτόνων. 

Μα πώς γίνεται 
να έχεις βρει τη λύση του προβλήματος 
και να μην ξέρεις 
ποιο είναι το πρόβλημα! 
Και το κυριότερο, 
πολύ φοβάμαι ότι την ίδια απορία έχει 
κι ο Κάτω Κόσμος.

Ο εφημεριδοπώλης

Ένα σκουριασμένο κιγκλίδωμα
βουλιαγμένο
σε γκρίζα λιμνοθάλασσα
με ενοχλητικά κουνούπια
και στον ίλιγγο της υπόγειας φλέβας
ακροβατούν οι σκιές των δασύτριχων λέξεων
και στο δρόμο με τους ασφόδελους
αχνοφέγγει μια φωτιά από φεγγάρι.

Και πλήθος μέγα
κομπάρσοι
ενός ιστορικού δράματος
μηδέποτε συμβάντος.

(Από τη συλλογή "Άσκοπη χρήση του σήματος κινδύνου")

Η φυσιογνωμία του νόστου

Μια φορά κι έναν καιρό
Σ' ένα χωριό της Κίνας -μιλάμε για παλιά- κάποιος έχασε το άλογό του
Πήγαν οι γείτονες να τον παρηγορήσουν - "Μπορεί να είναι για καλύτερα" τούς απάντησε
Απορήσανε εκείνοι
Περνάει μια βδομάδα και το άλογο επιστρέφει μόνο του και φέρνει μαζί του άλλα πέντε άγρια άλογα
Πήγαν οι γείτονες να τον συγχαρούν -"Μπορεί να είναι για χειρότερα" τους απάντησε
Απορήσανε εκείνοι
Περνάει μια βδομάδα, πέφτει ο γιος του από το άγριο άλογο σπάει χέρια, πόδια, κεφάλι
Πήγαν οι γείτονες να τον παρηγορήσουν -"Μπορεί να είναι για καλύτερα" τους απάντησε
Απορήσανε οι γείτονες
Περνάει ένας μήνας γίνεται πόλεμος επιστρατεύουν όλους τους νέους του χωριού πλην του γιου του, σκοτώνονται όλοι..

(μια κινέζικη ιστορία)